กีฬารักบี้กับการสร้างตัวตนของทีม
สิ่งหนึ่งที่ทำให้ กีฬารักบี้กับการสร้างตัวตนของทีม มีเสน่ห์มาก คือแต่ละทีมมักมี “ตัวตน” หรือสไตล์การเล่นที่ชัดเจน บางทีมขึ้นชื่อเรื่องเกมบุกเร็ว ส่งบอลออกด้านข้างอย่างต่อเนื่อง ใช้ผู้เล่นความเร็วสูงโจมตีพื้นที่ว่าง บางทีมแข็งแกร่งในแดนหน้า ใช้กองหน้าดันเกมทีละเมตร เหมือนค่อย ๆ เอากำแพงไปวางทับสนามของคู่แข่ง ส่วนบางทีมเด่นเรื่องเกมรับเหนียวแน่น เล่นอย่างอดทน รอให้คู่แข่งพลาด แล้วค่อยสวนกลับแบบคมกริบ ตัวตนของทีมไม่ได้เกิดขึ้นในวันเดียว แต่เกิดจากแนวทางการฝึกซ้อม วัฒนธรรมทีม รูปร่างผู้เล่น ความถนัดของโค้ช และประสบการณ์ร่วมกันในสนาม ทีมที่ฝึกเกมบุกเร็วเป็นประจำจะมีความเข้าใจจังหวะส่งบอลสูงมาก ผู้เล่นแทบรู้ใจว่าเพื่อนจะวิ่งเข้าช่องไหนโดยไม่ต้องตะโกนมาก ส่วนทีมที่ถนัดเกมปะทะจะมีความมั่นใจในสครัม รัค มอล และจังหวะครองบอลระยะใกล้ ความน่าสนใจคือไม่มีสไตล์ไหนดีที่สุดตลอดไป เพราะทุกสไตล์มีทั้งจุดแข็งและจุดอ่อน ทีมที่บุกเร็วอาจเจอปัญหาถ้าโดนกดดันจนส่งบอลพลาด ทีมที่ใช้พลังชนอาจเหนื่อยเร็วถ้าเจอคู่แข่งที่บังคับให้วิ่งไล่ทั้งเกม ทีมรับแน่นอาจเสียเปรียบถ้าถูกบีบให้ต้องเปิดเกมเองลองดูใน ยูฟ่าเบท ดังนั้นรักบี้จึงเป็นเกมที่โค้ชต้องอ่านทั้งทีมตัวเองและทีมคู่แข่งให้ขาด บทบาทของโค้ชในกีฬารักบี้ โค้ชในกีฬารักบี้ไม่ได้มีหน้าที่แค่สั่งให้ผู้เล่น “วิ่งไปชนเลยลูก!” เพราะถ้าโค้ชทำแค่นั้น ทีมคงกลายเป็นขบวนรถติดมากกว่าทีมกีฬา บทบาทของโค้ชคือการออกแบบระบบเกม สร้างความเข้าใจร่วมกัน วางแผนรับมือคู่แข่ง